vanaf 8 mei

naar Najera

Het parcours is met lichte hellingen zodat we goed opschieten. Stevige wandeling met prachtig open weer en 18 gr. c. In Navarette een bezoek gebracht aan de Hemelvaartskerk. De tocht is voor onze begrippen vrij licht. We vinden in Najera een refugio met nog twee vrije bedden. Met 46 mensen op een zolder. Na het douchen nog even de stad in, maar niet lang, want je moet om 10 uur binnen zijn anders kun je buiten slapen.

9 mei

Najera-St. Domingo de la Calzade

Zoals verwacht slecht maar dan ook slecht geslapen. Door al die slapers bijna niet in
slaap kunnen komen, en toen het eindelijk lukte gingen de eersten al weer op stap. Nee, bij een boer of op een camping slaap je toch beter. Aan St. Domingo de la Calzade is nog een verhaal verbonden dat vanaf de 14e eeuw kom. Het gaat over een gehangen pelgrim, de geile dochter van de waard en kippen in de kerk. Al vanaf 1445 worden hier iedere maand een witte haan en wat witte kippen in een speciaal voor hun gebouwde kapel losgelaten. Volgens mij is dat de enigste kathedraal in de wereld waar dit gedaan wordt. Natuurlijk wil iedereen dit gaan zien maar de pastoor is zo verstandig geweest om voor de ingang een museum te bouwen, waar je met de pelgrimspas voor 2 € naar binnen kunt. Zo kun je later de kathedraal gratis naar binnen. Verstandig opgelost.Een heel mooi interieur en de haan heeft me tot wel 6 maal toe een goede tocht toegekraait.


10 mei

St. Domingo-Belorado

Gisteravond een rampzalige avond gehad. Eerst werd er een ierse fietser de camping opgebracht waar wij in het washok mochten slapen. Hij was van de fiets gevallen en had een dokter nodig. Degene die hem verzorgde, ik betwijfel of hij wel een echte dokter was, sprak bijna geen woord engels en de Ier geen woord spaans. Ze hebben mij er dus bijgehaald om wat vertaalwerk te doen. De dokter sprak wel perfekt frans en vroeg aan mij waar ik zo goed frans geleerd had. Op mijn standaar antwoord op die vraag;in bed; vroeg hij mij of ik zo lang ziek geweest was. Na mijn uitleg heef hij de Ier volgens mij nog een gat in zijn been er bij gemaakt. Als dank vroeg de Ier of wij met hem het avondeten wilden gebruiken. Onder het eten bleek dat hij een ex alcoholist was die met de fiets de camino deed om te bedanken dat hij van de drank af was.Wij hebben Mike, zo heette hij, zijn 0.5 l. wijn er bij opgedronken. Wat toen kwam sloeg werkelijk alles, Mike sliep in een tentje voor het washok en snurkte zo ongelooflijk hard dat ik niet in slaap kon komen en tot overmaat van ramp reed 500 meter van ons vandaan een vrachtwagen in de greppel en die is helemaal uitgebrand. Volgens mij is de helft van ale reddingsdienten van Spanje hier met loeiende sirene,s naar toe gereden. Het liefst had ik deze dag niet meer gelopen, maar achteraf toch blij dat ik het wel gedaan heb. We gaan nu de Rioja uit en trekken de Monte de Oca in, een bergketen in de provincie Burgos. Wat is he landschap mooi, het doet me denken aan een lappendeken met al die verschillende kleuren. In Belorado ontelbare ooievaars gezien op de vele torens. Ook de San Pedro kerk bezichtigd.
De refugio was vol, dus zijn we maa wat doorgelopen en hebben in een leegstaand schuurtje onze matjes uit kunnen rollen.

11 mei

Beladorado- St. Juan de Orteja

s,Morgens om 4 uur vertrokken en het was gelijk bingo, klimmen geblazen tot boven op de hoogvlakte, maar werden wel beloond met prachtig uitzicht op de bergtoppen links en rechts. Zo bereikten we, ik natuurlijk weer als laatste, St. Juan de Orteja. Dit is een klein bergdorpje met een klooster gesticht door St Juan een leerling van Santa Domingo. Hier in het barretje langs het klooster een paar heineken van het vat gedronken. Ook een paar Duitsers ontmoet die de camino in jaarlijkse etappen liepen. Dit jaar liepen ze van roncevalles naar Burgos en werden dan door een van hun vrouwen opgehaald om weer terug naar hun caravans te gaan. Op mijn vraag of ze mij mee terug konden nemen, zodat ik dan die laatste 20 km. op een of andere manier bij mijn auto kon komen antwoorde Sigi, zo heette hij, dat hij mij dat stuk ook wel zou brengen. Ik zou blj zijn als dat doorgaat, dan kan ik mijn auto in Burgos neerzetten, mijn kookgerei achterlaten en mijn tentje meenemen, dat geeft toch wat minder problemen en ook wat mee privacy. De refugios onderweg zittn vol of je slaapt soms wel met 60 man op een zaal waarvan de helft snurkt. En eten kun je hier werkelijk overal. 9 € is de gemiddelde prijs incl. wijn. Buiten dat ben ik het ook moe om iedere avond te moeten vragen, mogen we hier slapen? Want veel medewerking krijg je niet, dat was vroeger, maar nu is de camino commercieel. En wat ook een pluspunt is dat ik vanuit Santiago met openbaar vervoer in een dag in Burgos kan zijn, en naa St Jean duurt twee dagen via rotverbindingen.

12 mei

St Juan de Orteja- Burgos

Vandaag zijn we vroeger als anders vertrokken, omdat de Duitsers snellere lopers zijn en ik de afspraak bij het binnenlopen van Burgos bij de camping niet wilde missen en hun natuurlijk ook niet wilden laten wachten. Via een golvend landschap en enkele nauwelijks bewoonde dorpjes waren we om twee uur in Burgos. Om half drie kwamen de Duitsers er aan en Sigi zij vrouw zat al in de bar bij het restaurant te wachten. Ongewassen hebben ze me meegenomen, eerst naar de kathedraal, die werkelijk ongelooflijk mooi was. Toen in amper twee uur naar Roncevalles waar ik n.b. zoveel dagen over gelopen had. Een half uur later was ik bij mijn auto en klokslag half tien kwam ik de camping op waar Willy volgens mij al enkele ricards achter over had geslagen. Nog lekker wat gegeten en ton in 5 min. mijn tentje opgezet en wat een luxe, ongekend goed geslapen.