Eindelijk

30 mei

Santa Irena- Santiago de Compostella

Na een onrustige nacht`, SPANNING, loop ik na net iets buiten Santa Irena te zijn vertrokken om 6.00 uur nu het grote plein op voor de kathedraal. Ondanks dat ze fikse regenbuien hadden gemeld is het weer toch redelijk opgeklaard. Het is nog tamelijk rustig zodat ik op mijn gemak kan genieten van het grote moment. Een jongensdroom na 43 jaar te hebben volbracht is toch iets bijzonders. Ik moet zeggen achteraf dat het op sommige momenten toch wel wat tegenviel. Vooral de eerste paar dagen had ik zo naar huis willen gaan. En later door de Spaanse hoogvlakte viel ook erg tegen ondanks dat er geen bijzondere hitte was. Dankzij Willy zijn manier heb ik dat kunnen overwinnen.
Hij had n.l. een paar tips du nog steeds van pas komen.
1* kijk niet meer dan 5 mtr voor je uit, want verder kijken is demotiverend.
2* Denk niet meer aan gisteren want dat kun je toch niet meer veranderen.
3* Als je loopt schakel dan zoveel mogelijk al je gedachten uit en begin te tellen 1,2,3,4 en dan weer opnieuw met de nadruk op de 1.
Pas je teltempo aan je looptempo aan zodat je jezelf niet tegenkomt. Zo kun je stukken overslaan.
En waarachtig, soms lukte het mij.
Alleen dat krankzinnige vroege opstaan van hem was niet altijd nodig, gezien het feit dat we geen enkele echte warme dag gehad hebben,
Nu ik hier voor de kathedraal staan voel ik toch andere emotie,s als de eerdere keren dat ik hier was, en er is zoveel te zien dat ik iedereen kan aanraden hier eens een keer een kijkje te nemen.
Vanuit de hoofdingang heb ik uiteraard Jacqueline gebeld dat het gelukt was.
Na een grondige controle bij het pelgrimsbureau heb ik dan ook mijn Compostella gekregen na er op gewezen te zijn dat ik de volgende keer sommige dingen anders moest laten afstempelen. Ik heb de dame geantwoord dat de volgende keer hier boven zou plaatsvinden en dat ik dan de kaart weer door haar zou laten controleren. Nu nog naar de pelgrimsmis want dat hoort er natuurlijk ook bij. Morgen kan ik volgens het officina de Tourismo om 9.04 uur met de trein naar Burgos en van het station uit is het nog 45 min. lopen naar de auto. En dan begint langzaam de terugtocht naar Venlo.
Van hieruit wil ik ook iedereen bedanken die door middel van deze pagina, sms en telefoon mij toch wel de steun gaven die ik soms echt hard nodig had, want het was soms echt moeilijk.
Bedankt, bedankt en nog eens bedankt